Goście pojechali już w piątek, a ja bolerka nie skończyłam... Jakoś nie mogę... Dlaczego? ...pewnie dlatego, że siedzę przed kompem i czytam blogi i podziwiam dzieła... Ostatnio weszłam na archiwum Dagny i przypomniało mi się, że chcę zrobić bąbelkowe bolerko z Sabriny (Dagny zrobiła przepiękne!!!). Na razie nie wiem z czego... Może z resztek Sonaty po szydełkowej spódnicy...? Się zobaczy.

P.S. Jak przerobię zdjęcia [umiem już sama :) ] to pokażę moje szklane malowanki-pędzlowanki.

Ravelry

Dostałam dziś zaproszenie z Ravelry!!!!! :) I od rana buszuję. Ale nie za bardzo mogę się skupić na tym, bo po głowie chodzi mi melanżowe poncho. Włóczkę mam tylko nie mogę się zdecydować na wzór. Chyba zrobię najprostsze z frędzlami. Ale najpierw bolerko muszę dokończyć - zostały mi rękawy.... Opornie mi idzie. Może dlatego, że goście są i nie mam czasu...?

ullak: Dzięki za słowa otuchy! Poczułam się lepiej :)

Pozdrawiam wszystkich odwiedzających!

P.S. Mruczek się wczoraj pojawił na 3 godziny :)

Robótkowe koty

Hmm... Jak to jest? Robótki są przyciągane przez koty czy koty są przyciągane przez robótki? Większość robótkowiczek/-ów, których blogi i stronki odwiedzam, ma przynajmniej jednego kota. Ja co prawda nie mam, ale za to mój kochany ma. Teraz jego kocur Mruczek się wyniósł, bo przyjechali goście z małym dzieckiem, a on nie lubi hałasu płaczącego dziecka. Mam nadzieję, że się w tym tygodniu pokaże w domu (od 4 dni Mruczek nie zawitał)...
A oto i on.

W zbliżeniu:

I w całej swej krasie:

Mruczek podchoinkowy ;) (po prawej stronie zdjęcia wazonik mojego autorstwa)

Ogólnie rzecz biorąc Mruczek jest bardzo przyjacielski i "przytulny", ale - jak to kocur - nie zawsze potrzebuje towarzystwa ludzi. W stosunku do obcych jest bardzo nieufny i nie do wszystkich się przekonuje. Trafił do domu mojego ukochanego jako mały kociak razem ze swoim bratem. Brat niestety spadł niefortunnie z wysoko zawieszonego grzejnika i nie dało się go uratować :( Mruczek za to długo chorował i też mało brakowało, żeby dołączył do brata. Na szczęście trafił na ludzi z dobrym sercem i weterynarza z powołania. I teraz jest z nami :) (albo go nie ma bo "idzie w tango" na 3 dni ;) ).

Czekamy... na powrót "kota marnotrawnego"...

Hello!

Jakiś czas temu miałam "na tapecie" cóś takiego:

Jest już gotowe, ale na razie nie mam fotki - to raz; a dwa - chyba przerobię wykończenie, bo coś mi nie pasuje...
.
A teraz w koszyku mam cóś takiego:

Zdjęcie zrobione ze dwa tygodnie temu - teraz jestem trochę dalej. Ale musiałam pruć jeden fragment, bo pomyliłam się ("zapomniałam", że mam robić wg schematu). Ale po spruciu i tak nie robiłam dokładnie wg schematu, tylko tak żeby nie wyszło dziwactwo. Prawie zawsze, gdy robię dokładnie wg wskazówek, to nie do końca to wygląda tak jak powinno. W związku z tym zawsze robię po swojemu sugerując się tylko wzorem podstawowym.

Starocie c.d.

Na początku napisałam , że wkleję zdjęcia pierwszych moich robótek. Na razie odgrzebuję wszystko powoli... Dlatego zdjęcia będą umieszczone niezupełnie w takiej kolejności, w jakiej powstawały owe "dzieła".

W swoim czasie (ok. 9-10 lat temu) miałam manię robienia kartek, wizytówek, ozdóbek na okno i tym podobnych pierdułek. Bazowałam głównie na brystolu, a z braku specjalnych nożyków używałam takich do cięcia tapet ;) Na początku łatwo nie było, ale jakoś doszłam do wprawy. Prawie wszystkie kartki poszły w świat. Ostatnio znalazłam zdjęcie jednej z takich prostszych kartek. Była robiona na szybko - tuż przed wyjściem na urodziny osoby, która tę kartkę dostała.

Raz w życiu (jak do tej pory) zrobiłam coś większego.

Jest to zegar, który zrobiłam (niezbyt dawno - może 3 lata temu...?) do spółki z moim ukochanym. Zegar jest przerobiony z jakiegoś starego obrazu (fotokopia obrazu w ramie). Obrazek zalała mi niechcący moja babcia podlewając kwiatka, pod którym wisiał obraz. Rama drewniana była czymś "ozdobnym" obklejona - wyglądało jakby ktoś chlapnął gumą arabską (taki klej). Spiłowaliśmy "ozdobę" i machnęliśmy farbką olejną w moim ulubionym kolorze. A w środek daliśmy tło, które wcześniej służyło nam do robienia zdjęć martwej natury. Do tego tylko mechanizm i ... voilà!
Wisi i działa - bez zarzutu!


...idę dalej "grzebać"...

Chandra robótkowa

Jestem chora......

Od wczoraj oglądam blogi, fora i strony robótkowe z jednego powodu: szukam wzoru na pewien sweterek, który gdzieś widziałam... Niestety jeszcze go nie znalazłam :( Ale im więcej oglądam tego wszystkiego tym bardziej jestem chora (bo chciałabym zrobić mnóstwo rzeczy, które widzę - zapasy włóczki mam - ale doba ma za mało godzin, żebym ze wszystkim dała radę). A smutek pogłębia się z każdym obejrzanym cudeńkiem udzierganym czy wyszydełkowanym (chyba sami geniusze robótkowi piszą te blogi...).
Jednak dzięki temu wgapianiu się w cudze dzieła odkryłam stronkę ze skanami gazetek, z czego się bardzo cieszę!!! :)

Na razie pa!



P.S. Mam jeszcze trochę zdjęć moich robótek, ale dziś nie wkleję. Bo mi się nie chce.

Starocie

Witam Wakacyjnie!

Znowu nie miałam czasu na wizytę na swoim blogu - miałam mini przeprowadzkę. Na robótki też oczywiście nie miałam czasu... :(
Dzisiaj mam krótką chwilkę, więc spróbuję wkleić jakieś zdjęcia moich pierwszych robótek. Już na początku to obiecałam i do tej pory mnie to gryzie.

UWAGA!

CISZA NA PLANIE!!!

Poniżej mój pierwszy dorosły sweterek (wcześniej robiłam tylko dla lalek Barbie, ale zdjęć - tym bardziej sweterków :) - nie posiadam). PASIAK-a udziergałam ok. 4-5 lat temu.

PASIAK z przodu

PASIAK z tyłu

PASIAK ma kaptur i zrobiony jest z resztek włóczek, które powiązałam ze sobą jeszcze przed rozpoczęciem robótki i nawinęłam na kłębki. Robiłam go "na oko" i tylko pomysł z kapturem ściągnęłam ze zdjęcia w jakiejś gazecie, więc tym bardziej się zdziwiłam jak wyszedł mi z tego sweter! Na dodatek bez próbek i przeróbek!!! Teraz jakoś częściej muszę coś poprawiać...

...

A tu moje kolejne "dzieło" - bezrękawik z golfem (który to golf rozciągnął się jak guma do żucia) zrobiony z melanżowej włóczki boucle. Najpierw była włóczka - kupiłam, bo była mięciuchna i miła w dotyku. Dopiero później szukałam na nią pomysłu. No i wymyśliłam... Normalny gładki ścieg lewymi oczkami... plus warkocz z przodu, którego oczywiście na tej włóczce nie widać!!! Chciałam już spruć jak zobaczyłam, ale tę włóczkę ciężko się pruje, więc sobie odpuściłam. Za to w noszeniu wdzianko jest super, bo jest przyjemne w dotyku i ciepłe. A niewidoczność warkocza mi nie przeszkadza. Ot co!

Szal. Co ja mogę na jego temat napisać? Robiłam go długo , bo mi się nie spieszyło i wzór ażurowy robiłam pierwszy raz w życiu. Włóczka to jakaś mieszanina bawełny z czymś tam na druty nr 3 lub 4, ale ja robiłam na nr 7. Długi jest chyba na 3 metry (dokładnie nie wiem, bo jakoś do tej pory nie zmierzyłam - dziwne!?).

Jak stwierdziłam, że coś mi na tych drutach wychodzi, to pomyślałam o zrobieniu czegoś małego. I tak powstały dwie rzeczy (na razie):

BIELIK

(dla kilkumiesięcznej córki chrzestnej mego narzeczonego)

oraz

PRINCESKA

(dla rocznej siostrzenicy mego narzeczonego)

Wzór na PRINCESKĘ wzięłam z BIELIKA, bo bardzo fajnie się go robi. W rzeczywistości PRINCESKA ma trochę inne kolory - karczek jest biały , a spódniczka blado różowa. Zdjęcia robiłam przy świetle sztucznym po godzinie 22-ej, bo PRINCESKA była kończona na szybko przed przyśpieszonym wyjazdem. Pojechała w walizce do właścicielki, która mieszka ponad 1200km stąd. I nie miałam jeszcze okazji zrobić im (właścicielce i sukience) nowych fotek, więc na razie są jakie są.



W tak zwanym międzyczasie robiłam drobiazgi z resztek włóczki:

kurki

szydełkowe poncho

(z niezasupłaną nitką, co dopiero teraz widzę na zdjęciu)

i jeszcze parę innych rzeczy, których nie sfotografowałam, a które poszły do ludzi.